Toxic fumes in my room and it's already December 23.

Malapit na ang pasko...

Wala pa rin ako dyan...

Handa na ang regalo...

Pero ang layo ng pagbibigyan...

Nakatambay sa bahay. Walang laman ang tyan.

Di ba dapat tumataba ako pag pasko?

*****

Wah. Toxic fumes ng textile paint na 'di ko naman alam kung pano gamitin. Buset, baka di na ko makagising bukas. Di ko pa nagustuhan yung pagkakagawa ko. Wasted.

Parang araw-araw na lang naghihintay ako. Sana naman makauwi na...

Ang dami pa palang gagawin. Kaya pala palagi akong pagod. Palagi akong wasted... Gaa...

*****

Lapit na Nikki, lapit na.

Araw ng Katamaran

Kakatapos ko lang kumain ng Yum at kasalukuyang kumakain ng Taquitos...

Parang ewan lang. Wala naman akong maikwento bukod sa pagiging tamad kong magbasa ng mga naitalagang babasahin para sa aking mga kurso. Nakaka-asar. Nauso pa kasi ang readings eh.

Text sa'kin ng nanay ko kaninang umaga nang sinabi kong haggard ako dahil maraming kailangang basahin: Mabuti yan at di ka na bibili-bili ng mga novels.

Ouch.

'Di naman ako totally tinamad, kaninang umaga nag-linis naman ako ng kwarto ko kaya masasabi kong may nagawa naman ako ngayong araw na 'to.

Wala na akong maikwento. Bukas na lang ulit. :D

Ngarag na ako dito sa bahay

Nakaka-asar. Natatakot na ako dito sa kwarto ko. Ang tahimik eh, paano ba naman, wala nanaman akong kasama dito sa floor namin. Wala na kasi akong roommate at ang pinsan ko ay umuwi muna sa Bontoc.

Ayoko din naman ng maingay dito sa floor namin pero kasi parang walang kabuhay-buhay dito pag wala akong kasama. Si Pikachu lang kasama ko dito ngayon at magsi-sleepover lang siya dito kasi naiwan lang siya sa office ng kanyang PokeMaster.

Magulo pa kwarto ko. Nakakahiya na nga kung aakyat ulit si mama o si ate eh. Paano ba naman, 'di man lamang ako makapag-walis araw-araw. Bumili na nga si mama ng mga organizer pero hindi ko pa naaayos mga gamit ko. Tatatlong bag na nga ata yung nakahandusay sa upuan ko dito, hindi pa kasama dun yung iba ko pang readings, libro, at abubot na hindi ko pa nailalagay sa tamang lalagyan.

May virus pa 'tong PC ko. Hmph. Linsyak na paper yan sa Hist117, linsyak na katopakan ng Globelines sa internet connection ko. 'Yan tuloy, nahawaan ng siyam na virus ang PC ko.

Puro reklamo nalang, haii. Kalungkot eh. Haggardous pa ko. Ewan ko nga kung bakit pa kasi ako napasok dito....

SpitBrothers

Eh 'di iyon, may nagawa po kaming multiply account ni Fagjun.

http://spitbrothers.multiply.com

Pakibisita na lang po. :D

Love is Higadu*

Nakakalungkot...

Nakakabagot...

Nakakabaliw...

Kailan pa kaya ako magigising sa katotohanan na nasa kolehiyo na ako?!

Hindi ko man lang maidikdik sa utak ko na maraming kailangang gawin liban sa pagguhit at pagsulat... *sa totoo nga, hindi na nga ata ako nakakaguhit o nakakasulat man lang*

Sana naman magising na ako...

* si Higadu ay isang tauhan na nailikha ni Ate Bangs.

She Makes Dirty Words Sound Pretty by Pierce the Veil

If you call me at all
Don't tell me that I'm ordinary
Cause I won't be passing you, please don't leave
And if you tell me you're listening to everything you read

Turn off this light, call my name
Don't talk, just ride
Who wouldn't let you be all about,
About me
I'm only trying to work this out

So, if you call me at all
Don't tell me that I'm ordinary
Cause I won't be passing you, please don't leave.
And if you tell me you're listening to everything you read
If you call me at all

Oh, I hear you breathing on the line
Oh baby girl, I'm not your type
I'll leave you hurting every night
So I won't be coming back
Who wouldn't let me be all alone
Who wouldn't let me be all alone
Who wouldn't let you scream ohh to a soft pillow

I'm such an animal
And baby honestly these teeth won't let you go

Don't tell me that I'm ordinary
Cause I won't be passing you, please don't leave
And if you tell me you're listening to everything you read
If you call me at all
Don't tell me that I'm ordinary
Cause I won't be passing you, please don't leave
And if you tell me you're listening to everything you read
If you call me at all
If you call me at all
If you call me at all
If you call me at all
If you call me at all

Kulang nanaman sa pansin...

~~~~~
ika-23 ng Marso, taong 2008...

~ Sinubukan kong hindi umiyak, pero wala nang nagawa, nangyari na ang hindi dapat mangyari.~

Ano ba kasi ang pipiliin ko? Ang umalis nanaman at gawin ang kailangan kong gawin? O ang maging maluwag sa mga kaibigan ko at magpatuloy na gawin ang nakagawian na?

Hindi kasi ganon kadali ang pumili sa dalawa. Matagal na nga akong wala sa piling ng mga kaibigan ko at kailangan kong bumawi. Magshi-shift din ako at kailangan ko ring bumawi sa mga subjects ko. Yun lang naman ang problema eh.


~~~~~
ika-28 ng Marso, taong 2008

~Gusto kong bumati ng "hi" at mag-ingay sa harap nila. Pero hindi ko alam kung pwede ba yun sa mga panahong iyon. Sa panahong hindi ko kayang tumingin sa kanilang mga mata nang matagalan.~

Nahihiya na ako sa mga taong ngayon kasi pakiramdam ko nawawalan na ako ng kontrol sa pakikipag-usap sa mga tao. Nawawalan na ako ng konsepto ng respeto. Feeling ko naman kasi noon, pwede na akong makipag-usap ng lantaran sa mga tao. Pero ngayon parang hindi ko na magagawa yun. Sino nga ba kasi ako? Isa lamang akong hamak na batang walang talab sa may kapangyarihan.

~~~~~
ika-31 ng Marso, taong 2008

~Dapat wala ako dito eh. Wala naman akong pakinabang.~

HINDI KO NA MAHANAP ANG SARILI KO.

In the Midst of Depression (December 24, 2007)